خانه / خبر و گزارش / گلوبالیسم با سیمای انسانی
Earthly connections August 15, 1999

گلوبالیسم با سیمای انسانی

دو احساس ظاهرا متناقض، بشکل گیج کننده ای در هم آمیخته اند که مورد تأئید نظرسنجی ها نیز قرار گرفته است: متهم کردن جهانی شدن و اینکه بدون همبستگی بین المللی بحران بر طرف نخواهد شد. این پارادوکس بسرعت از بین می رود: جهانی سازی فرایندی غنی وخلاق است، بردار فیزیکی آشکار کمک های متقابل که فاصله هارا از بین می برد و آنچه که ما در طی سی سال گذشته تجربه کرده ایم چیزی جز تجربه خام و بی پر وبال آن نیست، راه حل آسان کسانی که با هر گونه نظارت، پشتیبانی و مقررات مخالف بوه اند، کسانی که آرزو می کردند که تا ابد بازی گلادیاتور ها ادامه یابد وآنها هر چه قوی تر ووحشیانه تر باقی بمانند.

مدیریت خطرات واقعی امروز، جهانی و انسانی، نیاز به نرم افزاری کاملاً جدید دارد که فرا تر ازمرزها، سلطه و اقتدار را کنار گذاشته و استفاده از زور قدرت را به حاشیه براند.

می توان یک توافق کلی در مورد یک « جهانی سازی دیگر» انسان گرایانه و حمایتی، بدست آورد که هدف اصلیش از بین بردن تهدید جهانی باشد. گسست واقعی، به گذار از امنیتی که زمانی ملی تصور می شد، به امنیتی دیگر، سرنوشت ساز و بی سابقه با ماهیتی جهانی نیاز دارد. طی قرنها نگرانی ها و احتیاط ها ، ترس ها و وسواس ها متوجه خط مرزها بود که بقایمان را با خطر حمله به سرزمین ملی ، پناهگاه ضروریمان پیوند می داد. امروز دیگر حریمی وجود ندارد. مصیبت بزرگ حمله ای است که بطور یکسان تمام بشریت را هدف قرار می دهد. دیگرنیاز به رژه ارتشها برا ی منصرف کردن کسانی که قصد حمله به زندگیمان دارند، نیست: ویروس ، گازهای گلخانه ای ، قحطی به هیچ وجه نسبت به رژه ارتشها حساس نیستند! مدیریت جهانی و انسانی خطرات واقعی امروز نیازبه یک نرم افزار کاملاً جدید دارد که باید فراتر از مرزها ، حاکمیت ها را نادیده بگیرد و قدرت وزور را به حاشیه براند.

« خواست همه بشریت بدون استثنا مورد نظر است، دیگر برنده و بازنده مفهومی ندارد: باخت یک گروه به باخت مشترک دیگران تبدیل می شود»

کشف این هدف ،هرچند با تاخیربسیار، با توجه به خطراتی که طی بیش از سی سال به نمایش گذاشته شده، مستلزم مسیری نوین است که با شناسائی مشکلات آغاز می شود. نا امنی، ناشی از قرار گرفتن بشریت در معرض خطرات مکانیکی و نه استراتژیکی است ، خطراتی که حق بقای جمعی را مختل می کند : خطرات محیط زیستی، سلامتی و خطرات غذایی . خطرات محیط زیستی و سلامتی ، مسئول مرگ میلیونها نفر در سال و خطرات غذایی که یک میلیار انسان را دربر می گیرد ، سالانه به مرگ نزدیک به ١٠ میلیون نفر منجر می شود.

بی نهایت بیش از مجموع همه جنگ ها و حملات تروریستی ، ما رودروی فجایع بسیاری هستیم که یکدیگر را تغذیه می کنند، روابط اجتماعی را تخریب کرده ، ترس ، تحقیر و در نتیجه خشونت را بر می انگیزند. امنیت امروز دیگر در آن جایگاهی نیست که بنیانگذاران سازمان ملل در ابتدای بوجود آمدن این نهاد، آن را قرار داده بودند!

مرحله دوم ، جهت گیری است: تفکر در مورد امنیت جهانی نه تنها منجر به تفکیک دفاع از حاکمیت ملی، بلکه تقکیک جهانی سازی از بازار ومسائل بین المللی از رقابت نیز می شود. باهدف جدید بشریت بدون تمایز ، بازی برد وباخت دیگر مفهومی ندارد: باخت هر فرد به باخت مشترک دیگران می انجامد؛ اگر من تلاش کنم که به تنهایی پیروز شوم ، سریعا همه چیز خود را از دست خواهم داد… دفاع دیگر مترادف با بسیج نیروهای نظامی نیست ، بلکه تنها می تواند چند وجهی، ترکیبی از اقتصاد ، علم ، امور اجتماعی ، مدیریت و سیاست باشد. این به معنای جایگزینی همبستگی بجای حاکمیت ، ضابطه وهنجار بجای رقابت ، ضرورت های اجتماعی بجای قوانین بازار در سطح بین المللی است.

«اصلاحات عمیق سازمان جهانی بهداشت به منظور تقویت مهارت ها و تبدیل آن به عنوان اولین سد و مانع اصلی در مواجهه با ناامنی های جهانی ، ضروری است»

مرحله سوم ، پیشنهادات. به آسیب شناسی هائی بپردازیم که حتی از نظر خطرات در مورد تغذیه، کشنده ترین نیستند. همچنین توجه داشته باشیم که حتی کرونا ویروس پر خطرترین برای ایمنی بهداشتی نیست اگر ٢٢٠ میلیون قربانی انسانی مالاریا و ۴۵٠ هزار مرگ و میر ناشی از آن در هر سال را در نظر بگیریم ! از این منظر گسترده متوجه می شویم که اصلاحات عمیق سازمان بهداشت جهانی برای تقویت مهارت ها و تبدیل شدن آن به اولین مرجع مستحکم در برابر افزایش ناامنی های بهداشت جهانی ضروری است. این سازمان در دهه‌های اخیرخطائی نداشته است، ولی بخاطر افراط حاکمیت دولتها فلج شده است. تنها با غلبه بر این مانع می تواند مؤثر باشد. پنج حوزه اصلاحات باید در اسرع وقت مورد بحث و بررسی قرار گیرد: ایجاد یک سیستم آماری واحد با امکان شناسایی و اندازه گیری یکنواخت آسیب شناسی در هر کشور؛ هماهنگی نزدیک سیاستهای بهداشت ملی در زمینه همه گیری؛ ایجاد شورای امنیت بهداشت ، متشکل از نمایندگان دولتها که هر روز بر روی این مسائل کار کنند و در مواقع حساس سریعا اقدامات لازم را با ضمانت اجرائی رهنمود دهند. تدوین استانداردهای بهداشت عمومی، فراتر از مقررات بین المللی بهداشت فعلی؛ ایجاد ساختاری بمنظور احتمال مداخله گسترده در کشورهایی که ضعیف ترین امکانات بهداشتی را دارند.

آخرین مرحله اجرای عینی اصلاحات است ، در جهانی که محافظه کاری تنها فصل مشترک ممکن بین دولتهاست. ترس میتواند تزلزل ایجاد کند و احتمالا اعتقاد به سودمند بودن نیز: فشار نیروی اجتماعی می بایست از پس مشکلات بر آید. اگر در این تنها مورد یعنی فشار نیروی اجتماعی موفق شویم، مسیری ایجاد میشود که برای سایر مسائل قابل استفاده خواهد بود: راهی برای «عمل دوم » پیدا خواهد شد که جهانی سازی را در خدمت بشریت قرار می دهد.

LE monde



تلگرام

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *